Met de boot vissen vanaf de Gravenbol is al jaren een vast onderdeel van het programma van de roofvisgroep. Redelijk in de buurt, bekende wateren als de Lek, het gebied van het Eiland van Maurik, het Amsterdam-RijnKanaal (ARK voor intimi) en de Gravenbol zelf zijn gekend terrein. De booteigenaren kennen er veel stekken en vissen er vaak. En een bijkomend voordeel is dat de Lek een snelvaargebied is, dus je kunt eindelijk ook je gashendel eens lekker opentrekken want: The only difference between men and boys is the price of their toys.
Het terrein van de Gravenbol en de bijhorende helling is de komende jaren afgesloten in verband met de dijkverzwaring, daarom moesten we uitwijken naar Jachthaven Lunenburg. Daar is een hele goeie helling en een aardige havenmeester die ons, ondanks de drukte van de afloop van bootseizoen, in de ochtend wel een uurtje kon gunnen om te traileren. We hadden weer een mooie vloot bij elkaar van vijf boten en een bellyboot. Ruud was er voor het eerst met zijn boot en werd vlot geholpen met het achteruit traileren. Het is voor een kwestie van rustig blijven en traag draaien. We hebben het allemaal moeten leren en weten dat het een lastig is trucje is dat je uiteindelijk wel onder de knie krijgt. Door de handige inrichting van de helling kon iedereen de boot meteen een eindje verder leggen en dus snel traileren zodat we niet op elkaar hoefden te wachten. De haven ligt aan een oude afgesloten arm van de NederRijn en is onverwacht diep (wel tot een meter of tien). We zagen op de fishfinder al snel signalen, dus de meesten van ons begonnen meteen maar eens te kijken of er wat tussen zat.
Rolf had het voordeel dat je met een bellyboot helemaal geen helling nodig hebt. bovendien zitten er twee slimme motortjes op, dus hoef je niet de hele tijd te peddelen!
Menk was een van de pechvogels die we moesten afzeggen, maar door een afzegger had hij mazzel en mocht als vervanger van mee op de boot van Ruud. Verstandig genoeg had hij rekening gehouden met een koude winderige dag en dus compleet overdressed met een skibroek en vijf lagen bovenkleding. Enfin, hij heeft het niet koud gehad. Bekend is dat Gravenbol een taaie visdag kan opleveren, en die reputatie werd volledig waargemaakt. Wat Ruud en Menk ook probeerden, dropshotten, verticalen, trollen, werpen met plug/shad of met dood aas, het leverde niks op. Wel genoeg tijd om elkaar wat beter te leren kennen, wat leuke gesprekken opleverde. Na verschillende locaties te hebben afgevist, wat Ruud een grondeltje opleverde, gingen ze weer richting de haven. En dan, al niet meer verwacht, klapte er toch nog een vis op de plug. Het was al direct duidelijk dat het een grote was, want hij trok hem finaal door de slip en bleef lang onzichtbaar. Ruud dacht nog dat het misschien een meerval zou kunnen zijn en gezien de kracht waarmee aan de lijn werd getrokken, viel het niet uit te sluiten. Na een hoop geworstel kwam ie uiteindelijk toch in zicht, het bleek een, net niet, 1 meter snoek te zijn. De hele dag was direct goed gemaakt. Uiteindelijk toch allebei één vis.
Bob had eerst David opgehaald en vervolgens namen ze ook Louis mee. Want samen rijden is wel zo efficiënt en gezellig. David mag met Mark mee in zijn boot. Na het traileren, te water laten van de boot, beginnen zij ook rond de haven te vissen. Maar al gauw blijkt dat de vis daar niet ligt. Ze varen de Lek op naar de kribvakken waar David vorig jaar, toen aan boord bij Leon, wel vis ving. En ja hoor, na paar worpen was daar de eerste snoekbaars voor Mark, een mooie van ruim 60cm. Er komen nog twee snoekbaarzen uit de Lek, ook een kleintje voor David. Dan toch nog het ARK op richting Tiel. Daar ving David nog paar leuke baarsjes.
Robbert-Jan had Myckel en Louis aan boord genomen. Ze hebben eerst de haven uitgepeutert, helaas zonder succes. Daarna bij de overgang naar de Lek nog naar wat baars gehengeld, wat een mooi baars opleverde. Helaas schrok deze baars van drie blije gezichten en ging er snel weer vandoor. Daarna zijn ze op de kruising van het ARK en de Lek wat putjes afgegaan, maar behalve een enkele tik gebeurde er niks. Het bleef taai. Uiteindelijk zijn ze naar de sluizen bij Tiel gegaan om daar een lang stuk te verticalen. Hier wist Myckel zijn eerste baars te vinden en kort daarna een snoekbaars. Verderop wist Robbert-Jan een eerste (en laatste…) snoekbaars te vangen. Myckel bleek goed op dreef en wist er nog wat baarzen bij te peuteren. Uiteindelijk waren we tegen vijven weer terug bij de helling om daar nog even na te praten.
Sytse had vandaag Bob en Rogier aan boord. Na ook eerst even bij de haven te hebben gehangen, vertrokken zij al snel naar het ARK om daar hun slag te slaan met een aantal mooie baarzen en snoekbaarzen.
