De Gravenbol is eigenlijk een beetje ons thuiswater. De meeste booteigenaren komen er regelmatig en eigenlijk kun je er altijd wel een visje vangen. Er is een verscheidenheid aan water bereik, zoals de Lek, de Gravenbol en Maurik. En het Amsterdam Rijnkanaal niet te vergeten.
We verzamelden zoals altijd vroeg bij Jachthaven de Lunenburg die, sinds de dijkverzwaring de oude helling onbereikbaar maakte, dienst doet als uitvalsbasis. Het voordeel is dat het een goede helling is die bij hoog en laagwater bruikbaar blijft en er zijn goede sanitaire voorzieningen en ruim parkeren. Het tarief voor traileren is wel wat hoger, maar dan heb je ook wat. Ook voor bellyboten (er waren er 4 dit keer!) is het een uitstekende plek om te starten.
Robin was een van die helden die met zijn bellyboot het water op ging. Hij had de locatie vooraf op de kaart bekeken, en het leek hem aanvankelijk een moeilijke visdag te worden. De weersvoorspelling was goed, met lichte wind, zeker omdat zijn bellyboat alleen Robin als motor heeft! HIj begon met vissen bij de jachthaven, waar hij op zijn fishfinder volop vissignalen kreeg. Na een uur of twee hadden hij en twee andere bellyboatvissers nog geen enkele aanbeet gehad. Robin vermoedde dat de roofvissen onderweg waren of zich zelfs al in de paaigebieden bevonden. Hij begon te zoeken bij een talud aan de oever – vond een klein obstakel en kreeg een scherpe, droge tik op de hengel die niet bleef haken. Vijftig meter verderop hetzelfde resultaat. Hij besloot naar de andere oever te gaan om daar het talud af te vissen. Met de Bellyboat tegen de wind in, dat is geen kattepis! De wind was bovendien aangewakkerd en het was een conditietest om daar te komen!
Eenmaal daar aangekomen besloot hij dat het tijd was voor een kopje thee en om even de benen te strekken. Gezien de wind besloot hij dat het makkelijker zou zijn om vanaf de oever dit talud af te vissen. Bij de derde worp had hij een goede aanbeet, maar de vis haakte niet. Bij de volgende worp sloeg de hengeltop om en zat er een vis aan… na een kort gevecht keek hij naar een extreem dikke, prachtige baars van 47 cm. Robin had het zwaar en worstelde tegen de toenemende wind om terug te komen bij de helling, en het bleek uiteindelijk zijn enige vis van de dag. Toch was hij een gelukkig man.
Robbert-Jan had deze keer zijn boot niet beschikbaar, maar gelukkig kon hij opstappen bij Cees. Hij vertelde: “Dat is altijd leuk, want je leert er weer een boel bij en Cees is een ervaren visser. Hij viste eigenlijk constant met een bijhengel met een dood visje eraan. En dat werkte echt prima! De boot van Cees heeft wat minder PKs, dus we hebben wel even op de Lek gekeken maar als snel geconstateerd dat de stroming en de wind iets te veel van het goede ware. Net als de Bellyboaters zijn we dus naar de dode arm van de Lek gegaan, richt de plas Gravenbol zelf. Cees en ik zijn eigenlijk de hele dag op de dode arm gebleven en hebben daar uiteindelijk toch een stuk of 6 mooie snoekbaarzen weten te vangen.”
Sytse had vandaag Erik en Sjors aan boord. Met zijn PKs was hij al snel naar Tiel gestoven, waar Sjors een hele mooie dikke baars te pakken kreeg.
Sytse had vandaag Erik en Sjors aan boord. Met zijn PKs was hij al snel naar Tiel gestoven, waar Sjors een hele mooie dikke baars te pakken kreeg.
Voor een visdag maken we altijd een aparte app voor onderlinge communicatie, vangstmeldingen etc. De vangsten hielden niet over vandaag, toch zagen we in de loop van de middag wat beelden binnenkomen die eerst wat bewondering, toen wat verbazing opriepen. Al snel bleek dat grappenmaker Paul bij Nico in de boot de kracht van AI ingeroepen hadden on er toch nog een vrolijk dagje van te maken. Zie onderstaande foto’s
