De eerste visdag van 2026 die doorgaat, omdat alle sneeuw en ijs inmiddels gesmolten is, begint bij het verzamelpunt voor koffie bij de grote gele M. Helaas zijn wij vandaag eerder op pad dan de grote gele M open is, leermoment voor de volgende keer.
Na wat bij gepraat te hebben gaan we in tweetallen en kleine groepjes op pad.
Bob en ik kiezen ervoor om naar de Oude Rijn te gaan. Vooral omdat wij allebei onze nieuwe snoekbaars hengel willen testen met natuurlijk een eerste beuk van een aanbeet. Helaas blijft die aanbeet uit en gaan wij met een nul score rond het middaguur naar de lunch locatie. Ook na de lunch komt er voor ons geen vis uit de Woerdense wateren. Rond drieën besluiten we dat het wel genoeg is en vertrekken naar huis. Onderweg naar huis bel ik Bob in de auto om voor te stellen dat we toch nog héél even stoppen bij een stekkie onderweg naar huis. Daar vang ik dan toch die eerste vis, een hele mooie Baars, op mijn nieuwe hengel.
Robbert-Jan en Marco gaan samen de buitensingel afstruinen waar uiteindelijk Marco een mooie snoek van in de zestig cm vangt. Na de lUch weet Robbert-Jan ook twee mooie snoeken te vangen in een piepklein poeltje op een industrieterrein. Ook dit tweetal kan met een goed gevoel huiswaarts.
Eric vormt een duo met Ron en heeft daar zelf een erg leuk verslag van geschreven:
Yes, we kunnen weer hoor!
De sneeuw en ijs zijn verdwenen en er is een droge dag voorspeld. Met kans op een zonnetje. Lekker om er weer op uit te gaan. Ik had de afgelopen weken het gevoel als of het gesloten tijd was. ‘s Ochtends verzamelde wij bij de MC om 08:00. Eventjes met iedereen bijkletsen. En natuurlijk de nieuwe hengels van David en Bob bewonderen voor dat we op pad gaan. Vandaag zijn Ron en ik weer eens een Duo. Wij hebben op de visdagen al vaker samen gevist en dat ging altijd lekker. En twee jaar geleden liepen wij ook al samen door Woerden. We waren er al snel uit dat we naar Wijkpark Molenvliet gingen. Het startpunt is achter het winkelcentrum. Twee jaar geleden leverde de smalle sloten langs de huizen aardig wat vis op. Dus daar gokten we op. Robbert-Jan en Marco ook, want die kwamen we onderweg tegen. Helaas viel dat dit keer tegen. De eerste snoek melde zich pas bij begin van het grote stuk. Die kwam na een aantal worpen uit het midden. Gevangen op een zilverkleurig Westin shadje van 12cm. Verderop waren een hoop mensen wilgen aan het knotten. Kennelijk is dat een hele happening, want ik zag een hoop jongeren er bijkomen. Probleem was wel dat ze dat precies deden waren Ron en ik langs wilden vissen. Dus kozen we maar voor een route eromheen zodat wij elkaar niet tot last zouden zijn. Achteraf maar goed ook. Want die omweg leverde mij wel snoeken nummers twee en drie. Dat waren twee mooie dikkertjes. Aan eten kennelijk geen gebrek op dat ondiepe stuk water. Tussen nummers twee en drie vond ik ook nog een lange onthaaktang in het gras. Achtergelaten door een andere visser. Aan de overkant zag ik tussen het riet zijn kunstaas nog hangen. Waarschijnlijk even niet goed opgelet bij het verder lopen. Ron was gestart met groter kunstaas, maar was toch ook maar overgeschakeld naar kleiner kunstaas. Er kwam een oude bekende aan de speld bij Ron: een Cannibal shad 12,5cm van Savage Gear. Een goede wissel, want ook Ron kwam van de nul af. Even een kleine drinkpauze. En dan al vissend terug naar de auto. Want bij de BP zouden wij met de anderen even gaan lunchen. Die grote patat oorlog ging er wel in.
Waar gingen na de lunch vissen? Niet ver van de BP loopt een wetering waar wij nog niet eerder zijn geweest. Daar gaan we het even proberen. Op locatie was het een stukje klimmen. Eenmaal boven hadden wij een behoorlijk stuk wat afgevist kon worden.
Het zag er zo op het eerste gezicht prima uit. Het water was dieper in het park. Dit is een dergelijk watertje waar het niet gek zou zijn als je daar een snoekbaars tegen komt. Nadat wij ongeveer de helft hadden afgevist hadden wij nog niets gevangen. Ik kreeg ondertussen een privebelletje waardoor ik tegen Ron zei dat ik eerder ging stoppen om daar even wat mee te doen. Maar niet voordat wij die andere helft ook hebben afgevist. Ron vond dat ook een goed plan. Het was al bijna 15:00. Toen melde weer een snoekje. Dat was nummer vier voor vandaag. En nog steeds op dat zilveren Westin shadje. Nou ja, het was niet de zelfde exemplaar. Die was na de derde snoek volledig op. Ik had er twee van bij me.Even verderop kwam dan snoek nummer vijf als kers op de taart. Een mooie dame van 97cm! Ik was blij dat in de middag mijn grote schepnet mee had en niet dat kleintje van vanochtend. Dan had ik een probleem gehad. Het heeft zo moeten zijn denk ik.
Bart en Menk vormen een duo en Bart heeft daar een erg leuk verslagje van geschreven:
De visdag van Menk en mij begon in het noorden van Woerden rond het Fort Oranje gebied. Daar hadden we een paar uur lang geen teken van leven. Daarna gingen we alvast naar de BP waar de lunchafspraak met de overige roofvissers stond. Rond de BP ving ik binnen een paar minuten 2 snoeken. Toen deden we een rondje in de wijk van daaruit en vingen verder niets. Weer bij de BP aangekomen probeerde ik daar nog een klein slootje, daar dook van onderaf een snoek op mijn kunstaas maar miste, de snoek lag al met zijn bek tegen de kant, ik liet het kunstaas nog even naast hem liggen, hij deed nog een poging maar miste weer. Daarna wierp ik nog een keer naar hem, hij lag inmiddels alweer iets van de kant en toen was het raak. 3 snoeken totaal dus. Wij visten met swimbaits en Menk ook met een heel klein kikkertje. Helaas moesten wij alweer op tijd naar huis, maar voor mij best een goede ochtend.
